| Yanisa's profileP e P a e * s T h e O r ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
September 11 Final exam is coming... อยากจะบอกว่า
ใกล้สอบแล้ว
แต่งานยังไม่เสร็จเรยสักงานเดียว
แถมยังบ้าดงบังกับซูจูเพิ่มอีก แกอยากตายรึไง ไอ้เป้ - -"
อ่านหนังสือก็ยังไม่ได้เริ่มเลย
ถ้าแกไปคอนฯ นะ
แกต้องตายหนักกว่าเดิมแน่
อาจจะดีก็ได้นะ ที่ไม่ได้ไปคอนฯ น่ะ
ข่าวดี!!!!
ข้าพเจ้าได้บัตรงาน Seed Show ล่ะ
จากรายการรีโมทคอนโทรล
ชื่อนึงได้สองใบ
แต่อีเป้ ไม่ไปค่ะ หยิ่งค่ะ หยิ่ง
ดังนั้น จึงคิดได้ว่า
จะเอาให้น้องสาวของหนิงไปละกัน
ไม่รู้ว่าอยากไปกะเค้ารึเปล่านี่สิ
เมื่อเย็นโทรไปถาม
เจ้าตัวบอกว่า น้องจะสอบรึเปล่าก็ไม่รู้
ไม่แน่ว่าอาจไม่ไป
แต่สามารถขายต่อได้นะคะ!!!
อานเน้หูผึ่งทันทีเรย เหอๆๆ
ได้ยินว่ามีหลายคนอยากไป
ส่วนใหญ่คงเป็นเพราะ ซูจู อ่ะแหล่ะ
จิงๆ ก็อยากไปดูซูจู
แต่เรื่องเรียนสำคัญกว่าอ่ะ
ไม่ได้ไปคอนฯ ดงบัง ก็ไม่มีอารมณ์ดูซูจูเช่นกัน
เพราะงั้น ตูกลับบ้านดีก่า
งานนี้ ถ้าน้องของหนิงไม่ไป
อีเป้ก็จะไม่ไปเอาบัตรที่ อสมท.แน่ๆ - -
เปลืองค่ารถตู้ ยิ่งจนๆ อยู่
สิ่งที่ควรทำที่สุดตอนนี้คือ...
"อ่านหนังสือสอบ"
ถ้าทำได้...ก็คงจะดี - -"
เปิดคอมมามีแต่ซูจู กะดงบัง
ฉันบ้าไปแล้วววววววววววววววว
ช่วงนี้ เป็นช่วงที่น่าเจ็บใจที่สุดเลยก็ว่าได้
ใกล้จะมีคอนฯ พวกสถานีวิทยุก็เลยแจกบัตรกันใหญ่
กลัวที่ไม่เต็มก็บอกมาเหอะ
แถมบัตรยืนด้วยนะ ขอบอก - -
ราคาแพงที่สุดเลยด้วย
แต่ไม่ไปค่ะ...(ไม่หยิ่งอีก ก่อนหน้านี้ร้องจะไปแทบเป็นแทบตาย)
ไม่มีวิทยุ แถมโดนที่บ้านสั่งห้าม
ที่สำคัญ อีเป้ทำใจไว้พักใหญ่ๆ แล้ว
อารมณ์ตอนนี้เหมือนอกหักอย่างไงอย่างงั้นเลย
ดังนั้น...ใครไปคอนแล้ว อย่าลืมเก็บความทรงจำดีดีมาฝากเราบ้างนะ
อยากไปด้วยชะมัด แต่ขอตามไปในฝันละกัน - -
(ตู...ปลงซะละ)
ไปทำอย่างอื่นต่อดีก่า
บายบู๊~
PS. โทษทีเหอะ แล้วไอ้ที่แกตั้งชื่อกับเนื้อหามันเกี่ยวข้องกันตรงไหนมิทราบ? - -" September 05 เบื่อเว้ยเอ่อ เบื่อมั่กๆๆ
รู้อะไรมั้ย?
ช่วงนี้ ตูเจอแต่คนมีแฟนกันทั้งนั้น
ใครเป็นคนล้างอาถรรพ์ชู้ตติ้งฟะ
แง่งๆๆๆๆ
พี่ฮ้งแหงๆ เรย คบกะเกดนานมาก - -
ต่อมาก็เปง ไอ้ลูกชาย น้องบาส
ถัดมาก็เปงพี่ออย (ฉาวโฉ่มาก)
ล่าสุด ไอ้ฟ้ากะน้องจ๋า
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ช็อคเฟ้ย ช็อค
เรียนเสร็จบ่ายสามนิดๆ ลงมาที่ซุ้ม
รับเด็กได้เพียบเรย
ก็พี่แกเล่นมาทีเปงกลุ่มใหญ่ๆ
เหอๆ ไม่รับก็บ้าแระ แถมไม่เสียตังค์อีก
มองไปซุ้มข้างๆ เจอคุกกี้กะออย
นัวเนียกานอยู่ตรงนั้น
อ๊ากกกกกกกกกก อีเป้ช็อครอบสอง
น้องกรอยู่ด้วยเลยบอกว่า
"มาเล่นกะผมก็ได้นะ พี่เป้"
- -" น้อง...เล่นมุขนี้เรยเรอะ
จบงาน ไปกินข้าวที่มอลล์
เพราะไม่ได้กินอะไรตั้งแต่กลางวันแระ
เมื่อเช้าก็ท้องเสียอีกต่างหาก
กลางวันกินโดนัทไปสองวง - -"
สรุปว่า ไปกินสเต็กกันกะน้องกร
เพราะน้องกิฟชิ่งไปซะก่อน
พบว่า....น้องกรมีตังค์อยู่ห้าสิบบาท
อีเป้มีอยู่สามร้อยก่าบาท
....ยาจกทั้งคู่เรย....
อนาถนัก ญาณิศา
ไหนว่าจะมีแฟนตอนย่าง 22 ไงฟะ
โทรไปบ่นกะแม่เรื่องนี้
เพราะได้ยินคำถามประเภท
"เมื่อไรแกจะมีแฟนวะ"
วันนี้ก็ทั้งวันแหล่ะนะ
แม่บอกว่า "ไม่มีแล้วมันจะตายมั้ย"
โอ้ ชัดแจ่มแจ๋ว ...ไม่มีแล้วจะตายมั้ยมึง
5555555
September 04 บ้าซูจู
555555 นี่คือเยซองค่ะ ท่านผู้ชม น่ารักมะล่า มีเขินด้วยน้า อิอิ คราวหน้าอาจจะมีของสมาชิกคนอื่นๆ ด้วยน้า ต้องรอลุ้นว่าเปเป้จะหาได้อีกหรือไม่ (นี่ฉันยังเซฟภาพนี้เก็บลงคอมไม่ได้เลยนะเนี่ย - -)
September 01 Super Juniorไม่อยากจะบอกว่า
ตกหลุมรักเด็กๆ (ที่โตกว่าดงบังหน่อยนึง) อีกแล้วล่ะ
ก็ซูจูอ่ะแหล่ะ อย่าเข้าใจผิด - -"
(ตูโดนเข้าใจผิดมาทั้งชีวิตแล้ว อย่ามีอีกเรย)
ตอนนี้กำลังชอบเพลง Lovely Day มั่กๆ
ฟังไม่เคยเบื่อเลยนะ
ทำนองน่ารัก เพลงก็น่ารัก
ดูเหมือนว่าจะเคยไปอ่านความหมายมาแล้ว
ก็ยังน่ารักอยู่ดี เหอๆๆ
เป็นเพลงที่เพราะพอๆ กับ U เลยล่ะ
แต่ U มานเต้นมันมากกว่าง่ะ - -"
ถ้าอัพลงบล็อคได้ ป่านนี้คงเปงเพลง Lovely Day ไปแระ
**********************
(บ่นๆ)
ผ่านอาทิตย์นรกนี้ไปได้
รู้สึกสบายไปเยอะเรยแฮะ
อิอิ August 16 คะแนนออกแล้วคะแนนออกเกือบหมดแล้วล่ะ ทุกคน
รู้วิชาแรกคือ Tran II
ที่ว่าทำไม่ค่อยจะได้อ่ะแหล่ะ
แต่อาจารย์ก็ปรานี ให้ซะเยอะเชียว
เต็ม 150 ได้ 127 คะแนน
คูณสองเข้าไปก็เปง 254/300
ถือว่าไม่น่าเกลียดมั้งเนี่ย พลาดแค่ "รัฐบาลลอดช่อง" เอง
วิชาต่อไป Jap III
จาก 100 ได้ 53 อนาถจิต- -"
รู้คะแนนคันจิกับฟังพูดแล้ว ได้ 41/50 กะ 49/50
คะแนนรวมทั้งหมดของมิดเทอมคือ
196 เต็ม 275 ซึ่งถือว่าน้อยว่ะ - -
แต่ก็ยังดีกว่าเด็กเมเจอร์บางคนนะ
ต่อไป BR ซึ่งกลัวรองลงอันดับที่ 2
ได้ 149/200 รอดตายไปตู
แต่อาจารย์โพปล่อยคะแนนกระจาย ได้กันเยอะมากๆ
แต่แค่นี้ก็โอเคแระ ไม่น่าเกลียด
วันเดียวกัน ก็รู้ Aspects of Japanese
เช่นกันกับแจ๊บอีกตัว ได้แค่ 51/100
อนาถสิ้นดี - -"
วันนี้ลุ้นตัวโก่ง Under note
ได้ 139/200 รอดตายไปอีกตัว
กลัวอาจารย์บอกให้ไปดรอบชะมัด
แต่คงไม่ต้องเลยสักตัว อิอิ รอดแล้วกูๆๆๆ
เหลือแค่ตัวสุดท้ายแล้ว Bus conv
พรุ่งนี้แหล่ะ รู้กัน - -
ข่าวดีและช็อควงการ
พี่วิว แห่งอดีตทีมเฟนซิ่ง เอแบค
จะแต่งงานแล้วค่า!!!!!
เพิ่งรู้จากพี่ดวงนะเนี่ย แอบช็อคด้วย
แต่งซะเร็ว ได้ยินว่าจบปุ๊บ แต่งปั๊บ เหอๆๆ
(พี่เฮ้าบอกว่า ถอดเขี้ยวถอดเล็บเพื่อเธอไง)
เฮ้~ คนโสดไม่วายตาร้อนกันเปงทิวแถว อิอิ
ไว้ใครแต่งงาน อย่าลืมบอกกันมั่งละกัน จะรอไปงานแต่ง
อย่าลืมกันล่ะ
ส่วนเจ้าของบล็อค คงจะอีกนานเลย - -
เพราะยังหาเจ้าบ่าวไม่ได้สักที คิคิ August 10 เซ็งสาดอุตส่าห์ดีใจว่าจะได้ไปคอนเสิร์ตดงบังแล้วนะ
สุดท้ายแม่งก็อดอยู่ดี
แล้วให้กูซื้อบัตรเชี่ยนั่นทำไมวะ
สาดเอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
อดแล้วเว้ย อดดูแล้ว แม่ง รมณ์เสีย August 08 งานแถลงข่าวคอนเสิร์ต DBSGเมื่อวานนี้ ข้าพเจ้าได้ไปร่วมงานแถลงข่าวคอนเสิร์ตดงบังชินกิด้วยล่ะ
เป็นอะไรที่ดีใจนะ ที่ได้ไปร่วมงานนี้
ตื่นเต้นจนเก็บไปฝันว่าลืมไปด้วยซ้ำ - -"
ถึงจะต้องไปรอนิด้าเกือบชม.ก็เหอะ (เพราะเพิ่งตื่น)
แต่อย่างว่าแหล่ะ ไปถึงก็ประมาณสามโมงก่าๆ
มีแต่รูปห้าหนุ่มมาตั้งโต๊ะไว้ แต่ไม่ยักกะมีใครมาทำอะไรเลย
มีแต่แฟนคลับไปยืนถ่ายรูป(รูป)ดงบังฯ อยู่นั่นแหล่ะ
แต่ยอมรับเลยว่า โปสเตอร์ยักษ์ที่เค้าเอามาตั้งน่ะ ดูดีมากจิงๆ
ทุกคนดูเท่เอามากๆ เลย ญาณิศาก็ถ่ายเก็บไว้เช่นกัน
รู้สึกโชคดีที่เตือนนิด้าให้เอากล้องไปแฮะ ไม่งั้นคงเสียดายแย่เลย
แล้วก็นะ งานนี้ทุกคนแสดงออกว่ารักดงบังกันแค่ไหน
ดีใจเหมือนได้เจอคนรู้ใจเลยล่ะ
เพราะเราชอบดงบังเหมือนกัน คุยกันรู้เรื่อง
นิด้าเองก็ไปเจอเพื่อนสมัยเรียนม.ปลายเหมือนกัน
รายนี้ก็บ้าไม่แพ้กัน แถมจองบัตรยืนราคา 4500 บาทไปแล้วด้วย
น่าอิจฉามากๆ เลย
งานนี้ ข้าพเจ้าต้องไปยืนรอขาแข็งประมาณสองชม.- -
แอบเซ็งเล็กน้อยที่เลท แต่เวลาที่เลิกงานก็เลทไปชม.เดียว
แล้วเจือกประกาศให้แฟนคลับมารับบัตรตอนสามโมงเนี่ยนะ แสด
เออ จะว่าไปนะ โรงหนังที่นี่น่ะ (Siam Pavalai) ใหญ่โตอลังการชะมัด
มานคือส่วนหนึ่งของโรงหนังในสยามพารากอนอ่ะแหล่ะ เดินหลงจนต้องถามทางเลยอ่ะ
(จิงๆ ก็ไม่ได้หลงหรอก แค่เดินมาตามทางของเค้าเอง แต่มานกว้างไง)
มาพร้อมกับเด็กกลุ่มที่เต้น cover ดงบังเลยล่ะ
กว่าพนักงานจะเดินมาจัดแถว กว่าจะได้บัตร - -"
น่าเบื่อขั้นรุนแรง
แต่คุ้มอย่างนะ ได้ทีหลัง แต่ใกล้เวที(จอหนัง)มากกว่าอ่ะ
งานนี้มีกรี๊ดค่ะ ขอบอกๆๆๆๆ
แค่ฉายภาพขึ้นหน้าจอ มันก็กรี๊ดกันแล้วอ่ะ - -"
ไม่ต้องบอกว่า พอมีภาพหนุ่มๆ แล้วจะกรี๊ดกันขนาดไหน
ตอนที่สัมภาษณ์ออกรายการ Remote Control นะ
มีฉากตอนที่ยูโนว์จับขาแจจุง แถม(ดูเหมือน)จะจับมือกันด้วย
อ่ะนะ ทุกคนก็กรี๊ดกันสนั่นหวั่นไหว เหอๆๆ อีเป้ก็เอาด้วย เฮ้~
บอกแล้วงาย งานนี้สนุก
ทุกอย่างที่เป็นดงบัง ทุกคนต้องการหมด
ใบปลิวโฆษณา รูปโปสเตอร์โฆษณา โปสการ์ดโฆษณา บลาๆๆๆ
เอาหมดๆๆๆ ทุกคนคว้าไว้หมด เหอๆๆ
เสร็จงานก็ต้องไปเดินหาของกิน ไปจบที่ก๋วยเตี๋ยวเรือท่าสยาม
นิด้าเลี้ยงค่า ขอบคุงมากๆ
แล้วก็เข้าร้านอิชิมารู นิด้ายอมซื้ออัลบั้ม Rising Sun ด้วยอ่ะ
(แต่ก็ไม่ค่อยสนใจอะไรมากมายหรอก)
คุยกะเจ้าของร้านนิดหน่อย พี่แกเค้าชวนคุยด้วยแหล่ะนะ
เห็นว่าไปงานแถลงข่าวกะเค้าเหมือนกัน (พี่แกเกาะติดน่าดูเลย)
ออกมา นิด้าไปดูเสื้อผ้าค่ะ - -"
หญิงเป้อยากจะดูเหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่าต่อมอยากได้เสื้อผ้าจะหยุดทำงานไป
เสื้อสวยๆ น่ารักๆ ทั้งนั้นเลย แต่ไม่รู้สึกอยากจะจ่ายเงินซื้อเลยอ่ะ
แถมนะ ชุดที่อีเป้หยิบจับเนี่ย เสร็จนิด้าหมดเรย - -"
ตูก็เลยไม่ค่อยอยากจะได้อะไรอีก
ไม่คิดว่าจะได้ใส่ด้วยล่ะมั้ง จริงๆ แล้วชอบนะ แต่ก็ยังไม่อยากซื้ออยู่ดี
ไม่รู้ทำไมว่ะ - - ดีแระ ไม่เสียตังค์
กลับหัวหมาก นอนตอนตีหนึ่ง ตื่นมามึนหัวชิบ
เรียนไม่รู้เรื่องเรยยยยยยยยยยย
August 04 สอบเสร็จแล้ว - - ขอบอกว่า สอบเสร็จแล้ว
แต่ไม่ดีใจเลยแม้แต่น้อย
เพราะทำไม่ได้เลยสักวิชาเดียว
อาจเป็นเพราะเทอมนี้เราคงจะชะล่าใจมากเกินไป
ไม่รู้ทำไมนะ ถึงพลาดได้เอาเทอมนี้
แถมข้อสอบก็ยากขึ้นอีกต่างหาก
หริอว่า ข้อสอบไม่ยาก แต่เป็นเราเองที่ไม่พร้อม
ก็เป็นไปได้ทั้งสองอย่างอ่ะนะ
แต่อยากโทษข้อสอบมากกว่าอ่ะ T^T
ย่ำแย่ขั้นรุนแรงแล้ว ตอนนี้
เพิ่งสอบ Aspects J กะ BR เสร็จ
พบว่า ทำไม่ได้ทั้งคู่ - -
แจ๊บ อ่านไม่ครอบคลุม ผิดบานเบอะ
บีอาร์จำฟอร์แมตไม่ได้ อ่านแค่ในชีทสรุป
มันเลยออกมาแค่นั้น (ที่สำคัญ ลืมแบคกราวน์ซะงั้น)
แย่ว่ะ รอบนี้ ตกแน่เรย - -
เทอมหน้าตูลง 6 อีกแหง T^T
ไม่ดีใจเลยยยยยยยยยยย August 02 ~My Birthday~วันนี้วันเกิดหญิงเป้แหล่ะ
นั่งรอคนส่งเมสเสจตั้งกะเที่ยงคืน
มีอยู่คนเดียว - -
แต่ว่า ก่อนหน้านี้ ตอนสองทุ่มโดยประมาณ
พี่หมูเข้ามาอวยพรล่วงหน้างับ
ด้วยเหตุผลที่ว่า พรุ่งนี้ไม่ว่างน่ะเอง
มิเปงไร ดีใจที่ยังจำกันได้อยู่ แม้ว่าจะจบไปแล้วก็เหอะ
แล้วก็เมสเสจโดย อ้อ ตอนเที่ยงคืนก่าๆ
เช้ามา เจ็ดโมงครึ่ง แม่โทรมาอวยพรอีก
บอกว่าไปทำบุญให้แล้ว
(แต่ลืมกรวดน้ำให้ - -)
แล้วเมสเสจก็ทยอยมากันเรื่อยๆ
จาก พราว แจน หมายเลขปริศนา(ใครมะยู้)
ตอนไปสอบก็เจอกอล์ฟ ก็เลยเอาการ์ดให้ อิอิ
กำชับอีกว่า อย่าให้ใครอ่านนะ เขินง่ะ ><
กอล์ฟบอกว่า จะทำให้มั่ง อิอิ
ตอนเย็นพี่อ๊อฟ-กอล์ฟ โทรมาอีก - -
ตอนเย็นอีกรอบ โทรไปหานิด้ากะไอ้ฟ้า
พบว่า สองคนนี้ลืมค่ะ ท่านผู้ชม!!!
ขนาดโทรไปแล้ว ยังไม่รู้ตัว - -
เพิ่งนึกขึ้นได้หลังจากโทรไปแล้ว 1 ชม.
ซะอย่างงั้นอ่ะ
แต่ก็ขอบคุณมากนะ ทุกคนที่ยังจำได้ แล้วก็ทุกคนใน MSN อย่าง อวล โพด พี่วิน และอื่นๆ ซึ่งเราจำไม่หมด
ดีใจมากเลย จิงๆ
สอบมิดเทอมมาถึงครึ่งทางแระนะ
อาทิตย์นี้สอบเสร็จไปสอง
รู้สึกว่าดีขึ้นกว่าสองตัวแรก
นั่นคือ ทรานทู กะ อันเดอร์โน้ต
วันนี้แจ๊บก็พอถูไถ
บัสคอนเวอร์ก็ไปรอด(ชัวร์)
จากนี้ก็เหลือแค่
Apects of Japanese
Business Writing Research
ประมาณนี้ - - หลอนกันต่อไป เย่~~
July 30 บ้าเกาหลีพักนี้ บ้าเกาหลีมากเลย
ฟังเพลงเกาหลี ดูหนังเกาหลี ละครเกาหลี
บ้าไปหมด - -"
บ้าสุดๆ ก็คงเป็น TVXQ (DBSG, TVfXQ)
ดงบังชินกิอ่ะแหล่ะ
ไม่หลงก็แย่แระ หล่อๆ ทั้งน้านนนนน
แถมร้องเพลงเพราะสุดยอด
ไม่รู้ใครนะ ช่างสรรค์สร้าง นักร้องชั้นยอดออกมาขนาดนี้
เปงบุญหูฉันจิงๆ เร้ยยยย
ตอนนี้บ้าหนังเกาหลีเรื่อง My Boyfriend is Type B
หรือ "หนุ่มตัวร้าย ผู้ชายกรุ๊บบี"
พระเอกคือ ลี ดอง กัน
เป็นคนเดียวกับที่เล่น Sweet 18 หรือ
"เจ้าสาวมือใหม่ ยัยตัวจุ้น" ที่ฉายที่ช่อง 7 น่ะเอง
เปงคู่พระนางคู่เดียวกันเรย
ชอบมากค่า ><
ตอนนี้รอพี่ชายซื้อ vcd มา กลับบ้านไปจะดูให้ตายไปเรย
สอบมิดเทอมอยู่นะ ช่วงนี้
สอบไปแล้ว 2 วิชา เหลืออีก 4
พบว่า...ข้อสอบยากบรรลัย
ทำไม่ได้อ่ะ ทั้งสองวิชาเรย
ไม่รู้จารย์เอาไรมาออก
หรือว่าเรามันโง่เองฟะ แบบว่า common sense หดหาย
พอสอบแล้วก็เลยทำไม่ได้
blank ตลอด ในหัวอ่ะ (ไม่ใช่ในข้อสอบนะ)
กลัวว่าต่อๆ ไปอาจจะทำไม่ได้อ่ะจิ
ไม่จบ 4 ปี จะทำไงว๊า อายเค้าตายเลย
ใกล้วันเกิดเข้าไปทุกที
ตามที่พระดูดวงให้ บอกว่าย่างเข้า 22 จะมีดวงเรื่องคู่ครอง
แล้วก็เรื่องงานด้วย
ช่วงนี้เรยเจออะไรแปลกๆ ประจำ - -"
เริ่มแรก น้องแอร์มาเล่าให้ฟังว่า
มีหนุ่มจีน(มั้ง)มาถามว่า เราเป็นคนจีนรึเปล่า
(อ้าว แล้วมันเสือกรู้ได้ไงว่า เราเป็นรูมเมทไอ้น้องแอร์ - -")
เมื่อวานนี้ ขึ้นรถตู้กลับบางนา*
มีผู้ชายคนนึง แต่งตัวคล้ายพี่ตูน บอร์ดี้ฯ จะขึ้นรถคันเดียวกัน
เรากะพราวนั่งตรงแถวหน้าสุดพอดี(กะประตูอ่ะนะ)
ไอ้เราก็ถอดแว่นอยู่ซะด้วยสิ - -
ตานั่นมองเข้ามา สบตากันพอดี(เว่อร์โคด)
หนุ่มคนนั้นก็ทำตัวแข็งไป (เหมือนเจอเมดูซ่าอ่ะป่ะ)
แล้วก็ลุกลี้ลุกลนขึ้นรถไปนั่งข้างหลัง
ตอนจะลง ตานั่นลงที่หอในซอย3
ลงไปแล้วก็หันหลังมามองรถตอนที่ยังไม่ปิดประตู
จนประตูปิดอ่ะแหล่ะ ถึงยอมเดินไป
ปล. เรื่องหลังนี่ เพ้อเจ้อเอง แต่คิดว่าแปลก
ไม่ใช่ว่าหลงตัวเองนะเฟ้ย - -"
ปล2. แบรนด์ ซุปไก่ กินเกินวันละ 2 ขวดได้ ใช่มะคะ - -"
รู้สึกสับสนกับกระทิงแดงยังไงไม่รู้
July 18 โสดสนิท - - พอจะรู้แล้วละ ว่าทำไมถึงไม่ค่อยมีใครมาจีบสักที
ก็ดันมีแต่ผู้ชายมารายล้อมทั้งนั้นเลยนิ
แถมไอ้พวกนั้น มันก็เพื่อนล้วนๆ เลย
ใครที่ไหนจะกล้าเข้ามาจีบล่ะเนี่ย - -"
วันนี้ ไปกินข้าวเที่ยงกับนัท ที่เรียนญี่ปุ่นด้วยกัน
นัดกันไว้ตั้งแต่เมื่อคืน
เพราะว่างเหมือนกัน (รายนั้นว่างจัดซะด้วยสิ)
แล้วก็ไปๆ มาๆ กันสองคนจนเรียนเสร็จ
ก็เรียนด้วยกันนินา - -"
พอตกเย็น กลับมาสักพัก
ตอนสี่โมง พราวก็โทรมาชวนไปกินข้าว
แต่ไม่ได้ไปด้วยเพราะเช้าเกินไป ยังไม่หิว
เลยเล่นแร็คไปจนทุ่มนึง
สุดท้ายก็ไปกับพวกนิคจนได้
ตอนแรกนึกว่าจะไปกับนิคสองคน
ที่ไหนได้ ดันแตกหน่อออกมาอีกเป็น 5 หนุ่ม
มี นิค ยู บีสาม กอล์ฟ และ เซ็ตไทซัง
กินไปคุยไป บลาๆๆๆ
สนุกสนานได้เรื่องไปอีกแบบเรยนะ
เหมือนกับว่า งานนี้หญิงเป้เปงดาวเด่นซะอย่างงั้นแหล่ะ
เค้าคุยกานเรื่องที่เรารู้ทั้งนั้นเลย อย่างนี้สิค่อยน่าคุยกันหน่อย
กินเสร็จก็ทำท่าว่าอยากจะให้เราเดินไปส่งซะงั้นอ่ะ
แบบว่า ผู้หญิงคนเดียวไง ให้เดินไปส่งหนุ่มๆ ที่หอชาย - -"
โอ้ แอบเอ๋อ พวกนั้นก็เลยเดินขึ้น king court แล้วก็แยกกันตรงนั้น
สนุกดีเหมือนกันนะ ถ้าไม่ต้องคิดอะไรมากอ่ะ เหอๆ
ปล. เพิ่งรู้ว่ากอล์ฟก็เกิดวันที่ 2 สิงหา 28 เหมือนกาน
ปล2. โอเข้าโรงบาลไปผ่าสมอง หายไวไวนะ แล้วจะทวงช็อคโกแลต
ปล3. ไม่มีไรแระ รู้แค่ว่า จะสอบแล้ว ยังคิดฟุ้งซ่านอยู่ได้ บ้าเป่า?
July 16 นินทา+เครียด วันนี้รู้สึกว่าตัวเองอารมณ์ขุ่นมัว
อาจเป็นเพราะงานและสอบที่ท่วมท้นเข้ามา
แถมยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือสอบเลยด้วย
พรุ่งนี้มีสอบมิดเทอมคันจิ
และ roleplay interview bus conv
ยังไม่พร้อมสักอย่าง
เครียดอย่างรุนแรง
เออ คิดว่าเรื่องนินทาเนี่ย มันสนุกรึเปล่า?
สนุกตรงที่ว่าได้นินทาบุคคลที่ 3, 4, 5,...
แต่ต้องไม่ใช่เรา
เพราะคนที่ถูกนินทา พอได้ยินเรื่องพวกนี้เข้า
มันรู้สึกไม่ดีเลยนะ
แล้วก็ไม่ต้องมาเล่าด้วยว่านินทาอะไรกัน
ไม่อยากรู้ ไม่อยากฟัง
ขอเป็นเต่าในกระดองหน่อยเหอะ
ไม่ฟังเรื่องพวกนี้สักพัก คงไม่เป็นไรมั้ง
เพราะไม่ว่าง ถึงไม่ค่อยเข้าไปเล่นเกม
กลายเป็นว่า เราล้าหลังที่สุด
ในขณะที่คนอื่นสร้างตัวใหม่ ตัวแล้วตัวเล่า จนเวลเต็มกันหมดแล้ว
เราก็ยังอยู่ที่ตัวเดิม แถมเวลยังไม่เต็มอีกต่างหาก
ตกลงว่าเราเล่นเกมห่วยแตกขนาดนั้น
หรือว่า ไม่มีใครเข้าใจธุระของเรากันแน่
หรือว่าจะเป็นทั้งสองอย่างนะ
สงสัยเราจะ int น้อยเกินไป
สู้พวกอัพ int อัพ str จนเป็นเทพไม่ไหว
เฮ้อ...เกิดมาโง่ก็งี้ - -
July 12 ย้ายบ้านใหม่ จากที่เรารอคอยมาแรมปี
ในที่สุด วันนี้ก็มาถึง
วันที่เราจะได้ย้ายเข้าบ้านใหม่
จากที่ต้องคอยมาดูบ้าน ตั้งแต่ตอกเสาเข็ม ยันเข้าไปอยู่เนี่ย
มันนานมากๆ เลยนะ
พอได้เข้าไปแล้วมันชื่นใจบอกไม่ถูก
ทุกอย่างใหม่หมด เป็นไปตามที่เราต้องการ
มีทุกสิ่งที่เราคิดไว้
โห ถ้าได้อยู่นานกว่านี้ก็คงจะดีหรอก
อารมณ์เหมือนตัวเองหนีไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศใครสักคนงั้นแหล่ะ
ได้ไปนอนแค่ 2 คืนเองง่ะ - -"
เพราะวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นฤกษ์สะดวก
ตรงกับวันทำบุญโรงงานพอดี
เลยนิมนต์พระไปสวดเข้าบ้านใหม่ซะเรย
แล้วก็ยกพระพุทธเข้าบ้านด้วย
นี่เป็นครั้งแรก ที่รู้สึกว่า
"อยากกลับบ้านมาก"
รู้สึกว่า คิดไม่ผิดที่โดดเรียนคอร์ส IELTS เพื่อกลับบ้านเร็วๆ
นึกแล้วก็อยากกลับบ้าน..จริงๆ นะ
อยากให้เรียนจบไวไว แล้วจะได้กลับไปอยู่บ้าน
ตอนนี้ รู้สึกอีกอย่างคือ
สะบักสะบอมไปทั้งตัว
เหมือนไปเล่นกีฬาหรือโดนซ้อมมาไรเงี้ย
มันเหนื่อยอ่ะ งานเยอะมาก ไม่ได้หยุดเลย
แล้วนี่ก็ใกล้สอบมิดเทอมแล้ว
นึกได้ว่า ยังไม่ได้อ่านเลยสักวิชา
กลุ้มใจมากเลยนะ กลัวจบไม่ทันเพื่อน
กลัวว่าจะจบตอนซัมเมอร์ (ซึ่งไม่อยากเด็ดขาด)
ตอนนี้ก็ต้องก้มหน้ารับความจริงต่อไป - -
สู้ๆ สู้ตาย !!! July 04 Yukata Workshopวันนี้เรียน Aspects of Japanese เปงคลาสที่เรารอมานาน เพราะจะได้ใส่ยูกาตะกัน (ไม่ใช่กิโมโนนะ คนละอย่างกัน) ก็ต้องจับกลุ่มกาน 3-4 คน แต่ว่า มานเหลือแหล่ะ - - แน่นอนว่า คนเหลือๆ ก็ต้องมารวมกลุ่มกาน จิงมะ? มีหญิงเป้ ภา หมิง หมิงทำท่าดีใจมาก ที่มีกลุ่มอยู่ - -" แล้วก็ไปจับโอน้อยออก เลือกชุด โฮะๆๆ ได้กลุ่มแรกล่ะ ได้เลือกก่อน เลยเลือกชุดสีม่วงอ่อน แล้วก็เริ่มใส่กัน เปงอะไรที่ชุลมุนวุ่นวายมากๆ เลย แต่สุดท้ายก็ถ่ายรูปมาได้ วู้ๆ ตอนแรกนึกว่าโซฮีหลุดออกมา - -" สงสัยเพราะไปตีเจ๊แกมากไปหน่อย เลยกลับมาหลอน แต่ว่านะ ชุดผู้ชายใส่ง่ายกว่าชุดผู้หญิงเยอะเรย เรียบง่ายแต่เท่มั่กๆๆ >< หญิงเป้จาพยายามเอารูปมาลงในอัลบั้มนะจ้ะ ตอนนี้รอรูปจากภาอยู่ เพราะรูปจากมือถือมานไม่ชัดอย่างแรง - -" โย่ว จบแล้ว.. July 03 เสียใจ.. ปวดท้องเมนส์...
ยังดี แคร์ไปซื้อยาให้
ไม่งั้นคงชักตายคามหาลัยไปแล้ว
ขอบคุณค่า -/|\-
อยากจะบอกว่า..
เพื่อนกัน
มีอะไร พูดกันตรงๆ
อย่าไปพูดกันเองลับหลัง
คนที่ถูกพาดถึงรู้เข้า
มันน่าเสียใจแค่ไหน..รู้บ้างรึเปล่า?
ทั้งๆ ที่เราถามแล้ว บอกแล้ว ใจกว้างแล้ว
ไม่อยากฝืนใจใคร
แต่ก็ไม่อยากให้พูดกันแบบนี้
รู้สึกไม่ดี เข้าใจมั้ย?
เรียนจะจบกันแล้ว ไม่อยากทะเลาะกับใคร
ไม่อยากมองหน้าใครไม่ติดอีก
เรามันเป็นคนที่ใครๆ ก็ไม่กล้าพูดด้วยรึไง
ถึงได้ทำกันแบบนี้
เสียใจนะเว้ย
July 01 ซาน...โห ซานสมชื่อจริงๆ นะ
เปงวันที่ทรหดเอาการเรย
แบบว่าตั้งแต่เช้าแระ ตื่นมารอรถตู้ กว่าจะได้ออก เกือบสิบเอ็ดโมง
ถึงหัวหมากสิบเอ็ดโมงครึ่ง นั่งแท็กซี่ต่อไปชิดลม
นั่งกินแม็คแล้วรีบขึ้นเรียน
วันนี้มีนักเรียนมาใหม่หนึ่งคนด้วย ชื่อ พี่นก
เธอทำงานแล้ว แต่หน้าเด็กมั่กๆ
เด็กกว่ายัยเด็กคอมอาร์ทสองคนนั่นซะอีก
ขนาดยัยเดียว(ดำๆ)นั่นยังเอ่ยปากเรยนา เหอๆ
แล้วการเรียนก็ดำเนินผ่านไป โดยที่หญิงเป้เพลิดเพลินไปพักใหญ่
แบบว่าแกรมม่า พาร์ท listening ดำเนินไปด้วยดี
และคะแนนที่ได้ก็ดีซะด้วยสิ - -
น่าดีใจแฮะ (รึเปล่า)
จากนั้นเราก็มาคุยกันหลังเลิกเรียนว่าจะเอาไงกันแน่
เพราะอาทิตย์หน้ามี long weekend
และหญิงเป้คิดว่า สมควรแก่การกลับบ้านเป็นอย่างยิ่ง
ถึงไป discuss กับเพื่อนๆ และอาจารย์ Andrew
พบว่า อาจจะไม่ต้องโดดน่ะเอง เหอะๆ
อาจารย์บอกว่า จะทำไรก็โทรไปบอกเจ้าหน้าที่ที่โรงเรียนแล้วกัน แล้วเค้าจะบอกอาจารย์ให้
หึหึ ได้กลับบ้านแล้วเว้ยยยย
จากนั้น เราก็แยกย้ายกันกลับ
และพบว่า หญิงเป้และหม่อมยายพราว เกิดซาน
อยากไปเดินดูรองเท้าที่เซนทรัลชิดลม
ระหว่างนั้นฝนก็ดันตกพอดี - -"
และเราก็ต้องกระเสือกกระสนเอาแฟ้มมาบังฝนจนไปถึงจนได้
เดินดูรองเท้ากันจนเหนื่อย แถมไม่ได้อะไร เพราะไซส์มันหมด
จึงกลับมาตั้งหลักใหม่ และเรียกแท็กซี่
ระหว่างนั้น ก็พบว่า แท็กซี่หายากสาดดดด
พบจับแท็กซี่ได้ปุ๊บ ก็มาซานกันต่อ เพราะคิดว่าจะไปเดอะมอลล์บางกะปิ
ไปรอกินฮะจิบัง แม่ง พนักงานทำงานอืดสิ้นดี
ลูกค้ารอกันเต็มหน้าร้าน มันยังอืดกันอยู่ได้ - -
จากนั้นก็เดินซานไปหาร้านที่ทำจี้ที่เปงชื่อ
ระหว่างนั้น หญิงเป้และหม่อมยายพราวก็ไปเจอร้านรองเท้าราคาถูก
แถมยังดูเริ่ดหรูอย่างมาก
มีไซส์ รองเท้าสวย ราคาไม่แพง
แต่ ใส่แล้วไม่สวย - -"
ช่างเหอะ ดวงมันจะไม่ได้ซื้อรองเท้า
+ดวงที่จะไม่ได้จี้ชื่อตัวเองมาห้อยคอ ก็งี้แหล่ะนะ ปลงๆ
เดินไปเดินมา ได้ถุงเท้าสำหรับนอนมาอีกหนึ่งคู่
โดยที่พยายามต่อราคาเจ้าของร้านแล้ว แต่เหนียวมาก จาก 199 เปง 180
พอหยวนๆ แหล่ะวะ
สักพักเดินเลี้ยวมาอีกมุม ก็ไปเจอร้านเดิมที่เคยซื้อไป - -*
ช่างมาน ฉันได้แค่ 190 มานแพงไป เอาถูกไว้ก่อน เปงค่ารถ (ตั้งสิบบาทนะเว้ย)
จากนั้นก็ได้สร้อยเงินตามต้องการอีกหนึ่งเส้น 140 บาท
สุดท้าย ไปซุปเปอร์ ซื้อแบรนด์กะน้ำเฉาก๊วย (โคดหนัก)
จะกลับบางนาสักที ปรากฏว่า...ฝนตก ไม่มีแท็กซี่
เพราะคนไปยืนแย่งรถกานเต็มหน้าห้าง
เดินไปทางไหน คนก็เยอะไปหมด
เรยต้องเดินไปซื้อร่มที่ watson อันละ 69
และพบว่า มันกางจนสุดไม่ได้ - -* แสดดดดด เจ็บใจตัวเอง
ทำใจอ่ะ เดินไปทั้งแบบนั้นก็ได้ แง่งๆ รันทดๆ เดินไปหน้าตะวันนา คนก็เยอะ ต้องเดินฝ่าน้ำนองกลางถนนอีกต่างหาก
สุดท้ายก็ต้องเดินไปฝั่งตรงข้าม พยายามมองหารถกันเต็มที่เรย
แย่งชิงกันสุดๆ อ่ะ ถ้าไม่อยู่ตรงนั้นนะ จะไม่เชื่อเรยทีเดียว
สุดท้าย เราก็อาศัย agi ที่อัพจนเต็ม 99 +10 (จากรองเท้า)
วิ่งเข้าไปหาแท็กซี่ที่กำลังจอดรอผู้โดยสารชัก(เงิน)ช้าอย่างรวดเร็ว
กระนั้น ก็ยังมีพวกหน้ามืดพยายามวิ่งเข้ามาแย่ง แต่ไม่สำเร็จ เหอๆๆ
หญิงเป้จึงถามอย่างรวดเร็วว่าไปเอแบคบางนามั้ย พี่แกพยักหน้า
โอ้ววววววว สวรรค์ทรงโปรด ในที่สุด หญิงเป้ก็จะได้กลับหอแล้ว
ดีใจมากกกกค่า Ureshii desu!!!!
แล้วเราก็กลับหอในสภาพลูกหมาเปียกน้ำ - - โดยสวัสดิภาพ
จบ... Owari !! June 26 เสร่อวันนี้จำได้ว่ามี quiz I ของญี่ปุ่น แล้วเราก็ยังไม่แม่นเป๊ะอะไรกับเค้าเรย แถมคันจิก็ยังไม่เวิร์คด้วย หวังลอกพี่จิวลูกเดียวแระเนี่ย พอเรียนจนพัก อาจารย์ก็มาบอกว่า "วันนี้ไม่มีสอบคันจินะคะ สอบทีละสองบท เนี่ย ดูที่คอร์สเอ้าท์ลายก็ได้" ตึง! กุอุตส่าห์ท่องแทบตาย - - แล้วผลคือ...กุทำไม่ค่อยได้ T^T
June 25 วุ่นวายๆๆๆๆๆ ทำไมมันถึงได้วุ่นวายขนาดนี้นะ
ปี 4 แล้วแท้ๆ แต่ใครๆ ก็ยังต้องการตัว
เอ้ะ หรือว่าเราสำคัญตัวเองผิดไป
ไม่ต้องเป็นที่สนใจก็ได้ แต่ขออยู่อย่างสงบ
แล้วก็พักผ่อนให้เพียงพอ
ขอแค่นี้ จะได้มั้ย?
ทำไมต้องเป็นคนที่ยึดติดกับนู่นนี่ไปเรื่อยเรยนะ
อยากอยู่เฉยๆ บ้างจัง แบบที่ไม่ต้องเดินทางตลอดน่ะ
มันเหนื่อยแบบไม่รู้ตัวจิงๆ นะ
แค่นี้ก็จะแย่แล้ว
เมื่อไรจะได้กลับบ้านสักทีนะ ?
เบื่อจัง.. June 18 Meeting I & Akiba (ภาคเดือด)เมื่อวานนี้ ชมรมยิงปืนของเราได้จัดมีตติ้งขึ้นที่หัวหมาก
เรียกได้ว่ามีน้องมาน้อยกว่าที่ได้ยินนะ - -
คือว่า กุรู้มา(จากประธาน)ว่า มีประมาณ 89 คน
วันที่มานี่ยังไม่ถึงครึ่งเรยด้วยซ้ำ เหอะ...แถมยังไม่ยอมโทรตามอีกตั้งสองหน้ากระดาษอีก
น่าอับอายจริงๆ ให้ตายเหอะ
จบงาน มีอีวาฯ - -
ประธานให้คอมเม้นต์เรื่องมีตติ้ง
พอกุพูด แม่งก็เอาสีข้างเข้าแถก ทั้งผัวทั้งเมียเลย (สีข้างแหกไปอ่ะยัง เหอ?)
เป็นการตอบคำถามที่ปัญญาอ่อนและไม่ตรงประเด็นที่สุด
เท่าที่เคยได้ยินเลยนะ งี่เง่าชะมัด
จริงๆ เรื่องนี้มันงี่เง่าตั้งแต่เลือกประธานกันแล้วล่ะ
รู้สึกคิดผิดอย่างรุนแรง
ปีนี้จะไปรอดมั้ยว้า?
จากนั้น เราก็ตัดสินใจโดดไปอาคิบะกะไอ้ฟ้า ตอนหกโมงเย็น
เพราะเห็นว่าคงไปงานวันเกิดปิ่นไม่ได้แร้ว (ก็เลทนี่หว่า)
งานนี้ เราได้รู้จักเพื่อนๆ ฟ้าอีกประมาณสามคน (ที่คิดว่าคุยกันได้)
นั่นคือ ยศ โอ๊ต(หญิง) บุ๋น
ท่าทางสนิทกันดีนะ แต่ยศ ทรยศสุดๆ หนีกลับก่อนให้เราเคว้งอยู่คนเดียวในร้าน - -
สุดท้าย ได้เจอเจ้าของร้าน อีตาคนงกประจำร้าน
แม่ง แค่เกริ่นเรื่องขอสปอนเซอร์
เจือกจะให้กุอธิบายทุกอย่างตอนนั้นเลยรึไง
คนยิ่งเหนื่อยๆ อยู่นะเว้ย นึกอะไรไม่ออกเว้ย
สุดท้าย กว่าจะได้ออกมาจากสยามก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่า
โอ๊ตดันเรียกร้องอยากจะไปสวนลุมไนท์ฯ ต่อ ทั้งๆ ที่มันจะสี่ทุ่มแร้ว
ไปถึงสวนลุมฯ รถก็ติดบัดซบจิงๆ กว่าจะได้เข้าไปก็สี่ทุ่มแระ
ฟ้ากะบุ๋นไปนั่งกินเบียร์ เรากะโอ๊ตไปช้อปปิ้ง
นั่นแหล่ะ แรกๆ ก็เดินแบบไร้จุดหมาย สุดท้ายเดินกลับมาทางเดิม
แล้วก็ได้ซื้อของติดไม้ติดมือมานิดหน่อย (กำไลสองวง 65 บาท)
แล้วก็รีบกลับ แต่ว่า มานก็เจือกขับไปทางถนนราชดำเนินซึ่งรถติดเหี้ยๆ
ไปถึงที่นู่นก็เที่ยงคืนพอดี - -"
กว่าจะถึงหอก็ตีหนึ่งสิบห้า โอ้ยยยยยย ง่วงชิหาย
วันนี้ต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้าด้วยนะ เพราะต้องไปล้างแผลที่หัวหมาก
หมออยู่เวรแค่ถึงเที่ยงครึ่ง รถตู้มันกว่าจะเต็มก็เกือบสิบเอ็ดโมง
แอบโกรธนะเนี่ย เสียการเสียงานหมด
ยังมาโวยวายอีกนะว่าเงินไม่ครบ ทอนผิดหรือใครยังไม่จ่ายรึเปล่า
น่าตบคนขับรถจริงๆ เลย แง่งๆๆ
ทำธุระทุกอย่างเสร็จ อีเป้ก็ได้ฤกษ์กลับหอบางนา
ฟู่ จบความวุ่นวายที่สุดของวันไปได้ อิอิ
พอแระ มากปายๆ อิอิ June 08 Let's Play RO!!!เป็นเรื่องยินดีที่เม้งกี้ของเรา เอาแร็คเวอร์ชั่นใหม่มาเปิดอีกครั้งนึง ไม่รู้ว่าเพราะเพื่อนๆ เรียกร้องหรืออยากรอเวอร์ชั่นใหม่กันแน่ แต่ที่รู้ๆ คือ "เรามีเกมส์เล่นแล้วเว้ยยยยยยยย" โอ้ แต่ที่ดีกว่านั้นคือ มีอาชีพใหม่โผล่ขึ้นมาด้วยนะ มีนินจา มือปืน เทควันโด(ไม่ใหม่มั้ง) ประมาณนี้ ทำให้พวกคนเล่นเก่าๆ กลับมาลองเล่นกันใหม่ เรียกได้ว่า รอบนี้คึกคักกันมากๆ หญิงเป้ก็ประเดิมที่ครูเสดเดอร์เหมือนเดิม พราวก็เปิดด้วยพรีสเช่นกัน พราวเปิดไนท์อีกตัว อีเป้เปิดอโคไลท์อีกตัว ผลคือ ครูเสดเป้ กับไนท์พราว ไปดูดพรีสอั๋ม - -" จริงๆ พรีสต้องไปดูดครูเสดกับไนท์ไม่ใช่เหรอ คำตอบคือ "ก็นู๋เปงครูเสดอ่อนๆ นี่คะ" หุหุ รอดูต่อไป
พรุ่งนี้เปงวันสำคัญของในหลวงนะ ฉลองครองราชย์ครบ 60 ปี น่ายินดีมากๆ ไม่มีกษัตริย์องค์ใดในโลกครองราชย์นานขนาดนี้เลยนะ ภูมิใจที่เกิดเป็นคนไทยจริงๆ ค่า >< =ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน=
ปล. เล่นแร็ค นั่งเล่นในย่อน ไปเจอมือปืนชื่อ perjer คิดว่าใครกันคะ เหอๆๆ ก็ธงอ้วนไง อย่านึกว่าไม่รู้นะ เห็นชื่อก็รู้แล้ว ขนาดเมล์ยังใช้ชื่อนี้ ใครไม่รู้ก็โง่แร้ว เหอๆๆๆ
|
|
|
